LEGO vs Playmobil

In mijn kinder- en eerste tienerjaren was LEGO mijn favoriete speelgoed. De uren die ik al bouwend heb doorgebracht zijn ontelbaar. Twee grote bakken vol van deze Deense blokjes hebben mij jaren van speel- en bouwplezier bezorgd.
Playmobil was destijds ook populair, maar heeft nooit een grote aantrekkingskracht op mij gehad. Playmobil kwam (en komt) kant-en-klaar uit de doos (misschien op het plakken van wat stickers na) en biedt daarmee weinig bouwplezier. Een politiebus van Playmobil blijft altijd een politiebus. Het (typische) haar van de politieagent kun je nog verwisselen en eventueel ‘verrijken’ met een pet, maar dan houdt het ook op. LEGO stimuleert daarentegen juist je creativiteit en maakt oneindig veel creaties mogelijk.

Na de geboorte van Jan heb ik m’n ‘oude hobby’ weer opgepakt en nog eens een doos LEGO gekocht. Die ene doos heeft een vervolg gekregen en inmiddels staat er op zolder alweer een heel wagenpark, een brandweerkazerne en tankstation. Allen uit de serie City (bovenaan mijn verlanglijst staat overigens nog met stip het politiebureau).
Toch viel het mij – toen ik de doos kocht – op dat de hoeveelheid LEGO op een doorsnee speelgoedafdeling , in vergelijk met de keus aan Playmobil, beperkt was. Het deed vermoeden dat LEGO – in de afgelopen 15 jaar – behoorlijk aan populariteit had ingeboet en Playmobil duidelijk niet. Niets blijkt minder waar. De omzetcijfers (LEGO EUR 1,049 miljard, Playmobil EUR 379 miljoen) tonen dit al aan, maar nog veel meer viel het me op tijdens de feestdagen. De speelgoedrekken stonden vol Playmobil, maar er was bijna geen doos LEGO meer te krijgen. LEGO rules!