Mijn laatste post dateert alweer van ruim een jaar geleden. Dat doet vermoeden dat er het afgelopen jaar weinig is gebeurd en pijnlijk genoeg, realiseer ik me nu, is dat misschien ook wel het geval.

Zakelijk gezien was het een intensief, uitdagend jaar waarbij ik meer dan tevoren op zoek ben geweest naar een goede balans in werk en prive. Mijn continue “strijd”, die me van binnen erg onrustig heeft gemaakt. Daarmee werd het prive ook een intensief jaar, met onze twee jongens en een derde op komst!

De afgelopen tijd hebben er een aantal gebeurtenissen plaatsgevonden, die e.e.a. in positieve zin hebben veranderd heb ik het idee. Vooral natuurlijk de geboorte van onze prachtige dochter Rixt. De vrolijke drukte in huis geeft en brengt veel energie. Daarnaast op zakelijk gebied de inzet bij een nieuwe klant, in een andere sector (na vijf jaar bankwezen). Ook dit, in combinatie met de nieuwe mensen die ik hier leer kennen, geeft energie.

Als ik nu ’s ochtend in de auto zit op weg naar het werk, dan zie ik een heel mooi jaar voor me!

Het nadeel van je collega’s vertellen dat je een nieuwe auto hebt besteld, is de dagelijkse terugkerende vraag: “Heb je ‘m al?”
Een vervelende vraag als je weet dat elke dag langer wachten, mij een dag te veel is.

Welnu, volgende week vrijdag is het eindelijk zo ver. Na een lang, bureaucratisch proces is de bestelling daadwerkelijk geplaatst. Nog een week en ik kan met een big smile antwoorden: “Ja!”

In mijn kinder- en eerste tienerjaren was LEGO mijn favoriete speelgoed. De uren die ik al bouwend heb doorgebracht zijn ontelbaar. Twee grote bakken vol van deze Deense blokjes hebben mij jaren van speel- en bouwplezier bezorgd.
Playmobil was destijds ook populair, maar heeft nooit een grote aantrekkingskracht op mij gehad. Playmobil kwam (en komt) kant-en-klaar uit de doos (misschien op het plakken van wat stickers na) en biedt daarmee weinig bouwplezier. Een politiebus van Playmobil blijft altijd een politiebus. Het (typische) haar van de politieagent kun je nog verwisselen en eventueel ‘verrijken’ met een pet, maar dan houdt het ook op. LEGO stimuleert daarentegen juist je creativiteit en maakt oneindig veel creaties mogelijk.

Na de geboorte van Jan heb ik m’n ‘oude hobby’ weer opgepakt en nog eens een doos LEGO gekocht. Die ene doos heeft een vervolg gekregen en inmiddels staat er op zolder alweer een heel wagenpark, een brandweerkazerne en tankstation. Allen uit de serie City (bovenaan mijn verlanglijst staat overigens nog met stip het politiebureau).
Toch viel het mij – toen ik de doos kocht – op dat de hoeveelheid LEGO op een doorsnee speelgoedafdeling , in vergelijk met de keus aan Playmobil, beperkt was. Het deed vermoeden dat LEGO – in de afgelopen 15 jaar – behoorlijk aan populariteit had ingeboet en Playmobil duidelijk niet. Niets blijkt minder waar. De omzetcijfers (LEGO EUR 1,049 miljard, Playmobil EUR 379 miljoen) tonen dit al aan, maar nog veel meer viel het me op tijdens de feestdagen. De speelgoedrekken stonden vol Playmobil, maar er was bijna geen doos LEGO meer te krijgen. LEGO rules!

Niet zo’n supercomputer met kleurrijk instrumentenpaneel als ‘KITT’ uit de jaren ‘80, maar het Converse+ State of the Art instrumentenpaneel van de S-MAX kan míj zeker bekoren.
Het display en de fraai vorm gegeven klokken vormen een mooi, strak geheel. De Turbo Boost moet ik helaas missen.

Foto: www.ford.nl

Bron: nrcnext

[...] ” De Democraten konden kiezen tussen verbeelding en routine; ze kozen, met ruim verschil, voor verbeelding. De Republikeinen konden kiezen tussen een miljonair en een predikant; ze kozen overtuigd voor de predikant.” [...]

lees verder >>

Morgen begint het voorverkiezing-seizoen in Iowa met een lokaal partijcongres, gevolgd door een voorverkiezing in New Hampshire op 8 januari. Op 4 november van dit jaar zal de verkiezingsstrijd tussen Democraten en Republikeinen zijn hoogtepunt kennen, wanneer de Amerikanen daadwerkelijk hun nieuwe president kiezen.

Wie het in ieder geval niet zal worden is George W. Bush. Buiten het feit dat hij niet voor een derde keer kan worden gekozen, hebben de Amerikanen genoeg van Bush en ik ook. Met name voor wat betreft het buitenland-beleid hoop ik dat er straks een frisse wind door het Witte Huis waait, omdat dit ook direct impact heeft op het Nederlandse politieke beleid. Op internet werden Bush’ activiteiten op beleidsmatig terrein vergeleken met een losgeslagen olifant in een porseleinkast. Niet gek! En naar alle waarschijnlijkheid goed voor een notering op de lijst van slechtste presidenten aller tijden. Met stip op nummer een voor mij v.w.b. het vergelijk met de olifant en het porselein, de ‘war on terror’. Het gevoel van veiligheid is er niet beter op geworden!

Op de website www.dag.nl/kieskompas.htm kun je zelf je ‘positie in het politieke landschap voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen 2008′ bepalen, door 36 stellingen m.b.t. diverse thema’s te beantwoorden, die tijdens deze verkiezingen een grote rol zullen spelen. Niet geheel verrassend kom ik voor ‘Amerikaanse begrippen’ als vrij sociaal liberaal/ progressief, licht economisch links uit de bus. Mijn progressiviteit komt vooral voor in thema’s als Wapenwetten, Irak, Familie en Rechtsorde.

Naast het feit dat de resultaten van het kieskompas door de VU worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek, is het – met het oog op de start van de voorverkiezingen en het verdere verloop van de verkiezingen – een leuk middel om de strijd te volgen. Een spannende strijd, maar vast ook vermakelijk.

De oplettende lezer heeft in een eerdere post (Leesvirus!) misschien al opgemerkt dat veel boeken die ik lees gaan over Amerika. Een land dat mij enorm fascineert. Maar waarom?
Nou, omdat: Amerika een land is van tegenstellingen tussen arm en rijk, conservatief en liberaal. Een land van big stories als de Monica Lewinsky-affaire en de presidentsverkiezingen van 2000 en 2004. 11 September en de daarop volgende war on terror en de inval in Irak. Amerika een stad heeft als New York met duizelingwekkend hoge wolkenkrabbers en waar de onbekende Amerikaan de American Dream nastreeft en daarin slaagt of faalt.

Een grenzeloze fascinatie voor een land dat haar status als enig overgebleven supermacht nog niet is verloren. Een land dat nog altijd meer dan de helft van de militaire uitgaven in de wereld voor zijn rekening neemt en in economisch opzicht nog steeds over een ongeëvenaard potentieel beschikt (bron: NRC Handelsblad).
Max Westerman schrijft in zijn boek In Alle Staten over het land dat pas tweehonderd jaar oud is en toch in bijna alles koploper is. Een land van de superlatieven. ‘Wat je ook van Amerikanen vindt, zeker is dat je iets van ze vindt. Iedereen heeft een mening over Amerika. Er is geen land dat zo tot de verbeelding spreekt’

De afgelopen maanden heb ik vele boeken gelezen (en voor de Kerst een aantal boeken cadeau gekregen), waarin de vele cliches worden beschreven en veronderstellingen worden genuanceerd en soms ontkracht, maar waarin ook stereotypen worden bevestigd. Boeken die de tegenstellingen en tegenstrijdigheden beschrijven, die dit land zo fascinerend maken en je er een mening over doet vormen. Max Westerman heeft gelijk…

(Gelezen)

• Amerikanen zijn niet gek – Charles Groenhuijsen
• Ik ben een New Yorker – Twan Huys
• Max & the City – Max Westerman
• Typisch Amerikaans - Reinout van Wagtendonk
• Exotisch Amerika – Marc Guillet
• Staat van Oorlog – James Risen
• Stupid White Men – Michael Moore
• 11 September – David Ray Griffin
• Ik ben een deserteur – Joshua Key

(Nog te lezen)

• Tegen alle vijanden – Richard A. Clarke
• Hoe Starbucks mijn redding werd – Michael Gates Gill
• Hoera een nieuwe president – Charles Groenhuijsen
• In Alle Staten – Max westerman
• Mijn verloren zoon – Aicha el Wafi

Foto: www.ford.nl

Nog geen zeven maanden geleden schreef ik een post met de titel ‘Bring it to the (C-)MAX’. De intro van deze post was de volgende:

Binnen drie weken zal ik in mijn nieuwe, Moondust Silver(e) bolide de garage van de Ford-dealer uitrijden; en wel in de nieuwe Ford C-MAX! Na twee jaar rijplezier in de Focus II, de rijke standaarduitrusting die Ford biedt en de aantrekkelijke leasetarieven, was de keuze voor Ford wederom snel gemaakt. Mijn oog viel eigenlijk direct op de nieuwe C-MAX. (Nou ja, eerst op de S-MAX en Galaxy natuurlijk :-))

Nu, een nieuwe baan later en een riante leasevergoeding rijker, kan ik deze intro – enigzins herschreven – gebruiken voor deze post.

Binnen enkele weken zal ik in mijn nieuwe, Machine Silver(e) bolide de garage van de Ford-dealer uitrijden; en wel in de Ford S-MAX! Na een paar maanden rijplezier in de C-MAX (en twee jaar in de Focus) was de keuze deze keer toch niet zo snel gemaakt. Uiteindelijk viel mijn oog op de S-MAX, die deze keer (gelukkig) niet te duur bleek te zijn. :-) De mooiste MPV van dit moment, die volgens de website van Ford speciaal ontwikkeld is voor sportieve, opwindende ritten!

De afgelopen twee maanden hebben weer regelmatig in het teken gestaan van proefritten en het eindeloos configureren van de verschillende modellen.
Van de Ford S-MAX via de Renault Grand Scenic, VW Touran, Seat Altea XL, C4 Grand Picasso, weer naar de VW Touran en uiteindelijk toch de S-MAX. Een slopend proces voor mijzelf, maar zeker ook voor Henny en mijn collega’s Alexander en Pieter. Bij deze mijn dank voor jullie onvoorwaardelijke steun! ;-)

Wordt vervolgd… Misschien met een post over Kinetic Design… :-)

Prijzenkast voor de S-MAX >>

De afgelopen twee maanden zijn in meerdere opzichten zeer bijzonder geweest. Natuurlijk was daar de geboorte van onze tweede zoon; Jurre. Nu vier weken en een flinke dosis regelmaat verder, hebben we weer enig ritme gevonden. Daarnaast is ons nichtje Bente geboren! Dochter van Wimke (zus van Henny) en Wopke.Ook in zakelijk opzicht zijn de afgelopen weken bewogen geweest. Ik heb ontslag genomen bij mijn huidige werkgever LogicaCMG en start per 1 oktober als proces management consultant bij Het Bedrijf; een kleine ICT-dienstverlener. Volop mogelijkheden om mij de komende jaren verder te ontwikkelen en te ontplooien, en vooral ook op een wijze – waarvan ik denk dat – die erg goed bij mij past.